Władysław Dzwonkiewicz, urodził się 14 kwietnia 1911 roku w m. Gojska Wola, syn Józefa i Marianny. We wrześniu 1939 r. wziął udział w kampanii polskiej, walcząc w obronie Kępy Oksywskiej. Po zakończeniu walk, 19 września 1939 roku, dostał się do niewoli niemieckiej i został osadzony w Stalagu II D. W lipcu 1940 roku zbiegł z niewoli. Następnie został skierowany na roboty przymusowe. W październiku 1944 r. został wcielony do 1 Armii Wojska Polskiego, do tworzącego się wówczas Batalionu Morskiego. Wraz z jednostką przeszedł szlak bojowy od Lublina do Włocławka.
Po zakończeniu wojny pozostał związany z polskim Wybrzeżem. Za swoją działalność i zasługi został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Władysław Dzwonkiewicz zmarł 28 stycznia 1980 roku. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym Witomino w Gdyni, w sektorze 62, rzędzie 3, grobie 1.