Witold Liczbiński ps. „Janita”, plutonowy podchorąży, mieszkał z rodzicami w Wilnie i tam też uczęszczał do szkoły. 3 września 1941 r. został aresztowany przez gestapo wraz z ponad stu osobową grupą innych uczniów gimnazjum im. A. Mickiewicza w Wilnie. 24 grudnia 1941 r. został zwolniony tylko dlatego, że nie ukończył wówczas 16 roku życia. W 1942 r. wstąpił do młodzieżowej tajnej organizacji konspiracyjnej Związek Wolnych Polaków. Po masowych aresztowaniach, w październiku 1943 r. zasilił szeregi 3 Wileńskiej Brygady Armii Krajowej Oddział „Szczerbca”. Brał udział w licznych potyczkach przeciwko Niemcom. Na początku 1944 r. awansował do stopnia kaprala i został mianowany na stanowisko dowódcy drużyny. W lipcu 1944 r. został zastępcą dowódcy plutonu. Był dwukrotnie ranny, w walce pod Murowaną Oszmianką i w czasie operacji „Ostra Brama”. Następnie aresztowany w 1944 r. w Wilnie. W 1945 r. trafił do łagru w miejscowości Uchta. W 1946 r. repatriowany. Zamieszał w Warszawie.
Po wojnie został wcielony do Oficerskiej Szkoły Lotniczej, gdzie ukończył kurs spadochronowo - desantowy II stopnia. W maju 1948 r. przeszedł do rezerwy. Od 1948 r. do 1969 r. pracował w lotnictwie cywilnym w pionie szkolenia. Od 1969 r. prowadził własny warsztat rzemieślniczy.
Odznaczony Krzyżem Walecznych, Krzyżem Partyzanckim, Medalem za Zwycięstwo i Wolność.