Instytut Pamięci Narodowej w Gdańsku

Tadeusz Wysocki  ur. 30.09.1904 r. w Sędziszowie, zm. 5.11.1967 r. Do 1927 r. nosił nazwisko Płaczek po ojcu, który zmarł. Adoptowany przez drugiego męża matki przyjął nazwisko po ojczymie.  Od 1913 r. był harcerzem  3 Lwowskiej Drużyny Skautów.   W harcerstwie ukończył  ćwiczenia polowe, prowadzone przez Drużyny Strzeleckie. Od 1915 r. należał do 4 Drużyny Skautów i z jej szeregów, wiosną 1918 r. został przydzielony do Polskiej Organizacji Wojskowej. W   listopadzie 1918 r.,jako czternastolatek brał udział w obronie Lwowa przed Ukraińcami, ale z powodu choroby, po kilku dniach  odesłano go   do domu. W  czerwcu 1920 r., jako szesnastolatek ochotniczo zaciągnął się do Wojska Polskiego. Otrzymał przydział do 2 Batalionu 205 Pułku Artylerii Polowej,  pod  dow. płk. Marcelego Śniadowskiego. Pułk walczył w składzie I Brygady Dywizji Ochotniczej 6 Armii, dowodzonej przez gen. Jędrzejewskiego i wyróżnił się  w bitwach pod Zubrzą  oraz Sichowem, walczył pod Kutkorzem,  w Duniowie, pod Kurowicami i Wyżmianami. Za ciężkie straty poniesione w bojach z bolszewikami, żołnierze 205 PAP wzięli odwet na szlaku Brody–Radziwiłłów–Krzemieniec–Stary Konstantynów, gdzie rozbili czerwonoarmistów  ich własną bronią, zdobytą przez piechotę.  Tadeusz Wysocki brał udział we wszystkich walkach Pułku.

Po wojnie zdał maturę w Korpusie Kadetów we Lwowie wstąpił do Oficerskiej Szkoły Marynarki Wojennej w Toruniu, którą ukończył w 1925 r. i awansował do stopnia podporucznika, a w 1927 r. porucznika.  W 1935 r. otrzymał awans do stopnia kapitana marynarki. Służył jako oficer na różnego typu okrętach Marynarki Wojennej – przez krótki okres czasu także we Flotylli Pińskiej. W latach 1931-1935 był szefem Sekcji Wyszkolenia w Dowództwie Floty. W 1935 r. powrócił na okręty, dowodząc kolejno  kanonierką ORP Generał Haller,  ORP Rybitwa i ORP Czajka.  W sierpniu 1939 r. został oficerem operacyjnym Dowództwa Floty. Brał udział w obronie Helu  we wrześniu 1939 r., i po kapitulacji Cypla został wzięty do niemieckiej niewoli. Wojnę spędził w obozie jenieckim II C Woldenberg, gdzie był zaangażowany do utworzonej m.in. przez kadm. Unruga siatki konspiracyjnej.

Po wojnie pracował w Urzędzie Morskim w Gdańsku, a od 1947 r.  w Urzędzie Morskim Szczecinie, gdzie  pełnił funkcję dyrektora Wydziału Żeglugi. Od 1950 r. był zatrudniony w Morskim Urzędzie Zdrowia. W  1954 r. przeszedł do  Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, gdzie tak jak w MUZ był kierownikiem  sekcji sanitarno – technicznej. Od 1 marca 1959 r. był zastępcą kapitana portu w Gdyni, a od 1962 do 1967 r. - kapitanem portu. Wykładał w Ośrodku Szkolenia Zawodowego Ministerstwa Żeglugi oraz na kursach dla lekarzy okrętowych organizowanych przez Instytut Medycyny Morskiej i Tropikalnej.

Urząd Bezpieczeństwa podejrzewał Zbigniewa Wysockiego w współpracę z brytyjskim wywiadem, ale nie udało się bezpiece zebrać obciążających go dowodów.

Odznaczenie: Krzyż Obrony Lwowa „Orlęta”, Medal Niepodległości, Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości, Medal za wojnę 1918-1921, Srebrny Krzyż Zasługi (1938).

Położenia grobu:  sektor 77, rząd 17, numer 4

Marcin Byczyk, ur. 4.11.1897 r. w Dakowach Mokrych, zm. 26.04.1978 r., uczestnik powstania wielkopolskiego w szeregach Kompanii Opalenickiej. Brał udział w walkach pod Zbąszyniem,  Nowym Dworem, Czerwonym Dworem, Stefanowem i Łomnicą.  W dwudziestoleciu międzywojennym był stewardem na okręcie szkolnym „Lwów”. Usytuowanie grobu sektor 11, rząd 10 , numer 1.

Ludwik Maciejewski, ur. 25.08.1888 r. w Wągrowcu, zm. 28.01.1957 r., w czasie powstania  brał udział w odbiciu z rąk niemieckich  składnicy sanitarnej, co miało bardzo istotne znaczenie w organizacji pomocy medycznej dla walczących oddziałów wojsk powstańczych, a później oddziałów Wojska Polskiego. W dniu  przejęcia składnicy tj. 27 grudnia 1918 r. Ludwik Maciejewski został mianowany kierownikiem oddziału gospodarczego składnicy sanitarnej WP w Poznaniu. Służbę tą pełnił nieprzerwanie do 1921 r. , ale  od maja 1920 r. jako urzędnik cywilny, bo w tym czasie, na własną prośbę przeszedł do rezerwy. Położenia grobu: sektor 71 , rząd 5, numer 17.