Instytut Pamięci Narodowej w Gdańsku

Jan Wysoczyński walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, w 40 pułku piechoty Lwów. W czasie okupacji niemieckiej był członkiem wileńskiej konspiracji ZWZ-AK. Pełnił funkcję kierownika technicznego grupy „Przerzut”, która była komórką kwatermistrzostwa. Był również tłumaczem gen. Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka”. W grudniu 1944 r. aresztowany przez NKWD za przynależność do AK na 10 lat więzienia. Zesłany do łagrów w Kraju Krasnojarskim, do Polski wrócił dopiero w 1956 r.

Jan Wysoczyński urodził się 26 czerwca 1897 r. we Lwowie jako syn Pawła i Zofii z d. Jeszczyk. Po ukończeniu seminarium nauczycielskiego we Lwowie studiował w Wyższej Szkole Handlowej w Lublanie. W sierpniu 1915 r. został powołany do służby wojskowej w austro-węgierskim legionie wschodnim. Do stycznia 1916 r. odbywał szkolenie rekruckie w kadrze Baonu Strzelców na Węgrzech i Morawach. Walczył na froncie włoskim i w baonie szturmowym. W lutym 1919 r. wstąpił do Wojska Polskiego, do 40. pułku piechoty Lwów. W wojnie polsko-bolszewickiej walczył pod dowództwem kpt. Weissa na odcinku Lwowa.

W czerwcu 1919 r. został przeniesiony jako niezdolny do walki frontowej do stacji zbornej oficerów we Lwowie, a następnie w Kamińsku. W maju 1920 r. został przydzielony do Intendentury Okręgu Generalnego Lwów do referatu należności pieniężnych. Z Wojska Polskiego odszedł w stopniu podporucznika. W czasie okupacji niemieckiej działał w ruchu oporu jako członek konspiracji wileńskiej Garnizonu Wilno ZWZ AK. Był kierownikiem technicznym grupy „Przerzut” – komórki kwatermistrzostwa. Uczestniczył w rozmowach gen. Aleksandra Krzyżanowskiego „Wilka” z Niemcami jako tłumacz. W grudniu 1944 r. został aresztowany na terenie Litwy przez NKWD i oskarżony o działalność w Armii Krajowej. W czerwcu 1945 r. skazano go na 10 lat pozbawienia wolności. W lipcu 1945 r. został wywieziony do łagru w Mołotowsku, następnie przebywał w Norylsku i Krasnojarsku, w Kraju Krasnojarskim. W łagrach więziony do 1955 r. Do Polski powrócił w 1956 r. jako schorowany i wyniszczony człowiek. Zmarł 29 listopada 1976 r.

Mogiła bohatera znajduje się na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon IX, kwatera TAR II WOJ, rząd 2, nr grobu 1079). Decyzją Prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.