English versionStanisław Krajewski urodził się 3 listopada 1900 r. w Rakoniewicach, pow. grodziski jako syn Antoniego i Marianny z d. Drążkiewicz. Szkołę powszechną ukończył w Granowie. W czasie I wojny światowej został wcielony do armii niemieckiej. Po powrocie z frontu, w grudniu 1918 r. wstąpił do Straży Ludowej w Poznaniu i przyłączył się do walki przeciwko Niemcom.
W Powstaniu Wielkopolskim brał udział w walkach ulicznych na terenie Poznania. W nocy z 5 na 6 stycznia 1919 r. uczestniczył w zajęciu Stacji Lotniczej na Ławicy. W styczniu 1919 r. wstąpił do I Eskadry Lotniczej. Wziął udział w wojnie polsko-ukraińskiej i wojnie polsko-bolszewickiej. Walczył między innymi w bitwie nad Berezyną. 25 listopada 1921 r. został zdemobilizowany. Po odejściu do rezerwy pracował jako ślusarz w Poznaniu, Łodzi i Inowrocławiu. W 1927 r. zamieszkał w Gdyni, gdzie do czasu wybuchu II wojny światowej pracował przy obsłudze dźwigów portowych. W czasie okupacji niemieckiej pracował przymusowo jako ślusarz w Deutschwerke na terenie Łotwy. Po zakończeniu działań wojennych pozostał w Gdyni i do przejścia na emeryturę był zatrudniony w stoczni gdyńskiej. Został odznaczony Gwiazdą Przemyśla, Krzyżem Litewsko-Białoruskim, Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 26 maja 1992 r.
Mogiła bohatera znajduje się na Cmentarzu Komunalnym przy ul. Witomińskiej w Gdyni (sektor 15, rząd 7, nr grobu 3_2). Decyzją Prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.