English versionUrodziła się 11 kwietnia 1926 r. w Sosnowcu. Jej rodzicami byli Tadeusz Strzałkowski i Jadwiga z d. Smełka. W momencie wybuchu II wojny światowej mieszkała z rodzicami w Dąbrowie Górniczej. Ojciec, powstaniec śląski, został aresztowany przez Niemców i w kwietniu 1940 r. osadzony w KL Dachau i KL Mauthausen-Gusen, gdzie zmarł w kwietniu 1941 r. Po śmierci ojca wyjechała do Warszawy.
W stolicy podjęła naukę na tajnych kompletach oraz wstąpiła do konspiracyjnego harcerstwa. Jesienią 1942 r. została zaprzysiężona do Armii Krajowej. Otrzymała przydział do 2 kompanii łączności Komendy Okręgu Warszawskiego (tzw. niebieska łączność) pod dowództwem Leokadii Grzelak „Lodki”. Po odbyciu szkolenia w połowie 1943 r. została sekcyjną i sama szkoliła nowo przybyłe dziewczęta. Wykonywała także szkice i plany Mokotowa oraz Czerniakowa. W powstaniu warszawskim pełniła funkcję łączniczki i telefonistki w Śródmieściu i na Czerniakowie. Po upadku powstania osadzona w obozach jenieckich Fallingbostel, Bergen-Belsen i Oberlangen.
Uwolniona została w kwietniu 1945 r., kiedy obóz oswobodzili żołnierze z I Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka. Zamieszkała w Brukseli, gdzie rozpoczęła studia na Akademii Sztuk Pięknych. Do Polski przyjechała w 1947 r. W 1954 r. ukończyła studia w Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Gdańsku. Swoje życie zawodowe związała ze szkolnictwem. Była aktywną działaczką społeczną w organizacjach kombatanckich, poświęcała się pracy z młodzieżą. Odznaczona Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Medalem za Warszawę 1939‒1945, Krzyżem Partyzanckim, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym.
Zmarła 31 sierpnia 2008 r. Została pochowana na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon X, kwatera POLE 0, rząd 1, nr grobu 9). Decyzją prezesa IPN dr. Karola Nawrockiego mogiłę wpisano do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.