English version
Danuta Krystyna Turowiecka zd. Kosińska urodziła się 17 pażdziernika 1930 r. w Kaliszu. Miała 9 lat w momencie ataku Niemiec na Polskę i rozpoczęcia II wojny światowej. W styczniu 1940 r. wraz z matką Marią i młodszą siostrą, została wysiedlona z Kalisza i po pobycie w obozie przejściowym, wywieziona do Kielc, gdzie od lipca 1943 r. do stycznia 1945 r. była harcerką Szarych Szeregów pseud. Jadwiga, w drużynie im. Emilii Plater. Mimo młodego wieku przeszła przeszkolenie sanitarne i łącznościowe. Brała udział w kolportażu ulotek oraz była łączniczką, a także uczestniczyła w ewakuacji dóbr kultury przed przejęciem ich przez Niemców (wraz z innymi osobami wynosiła książki z biblioteki i ukrywała je w prywatnych domach, gdzie tworzono tajne biblioteki).
Jej ojciec – ppor. Jan Kosiński, był oficerem Zgrupowania Partyzanckiego „Ponurego” Okręgu Radomsko-Kieleckiego Armii Krajowej, dowodzonego przez por. Jana Piwnika, oraz dowódcą Oddziału Ochrony Radiostacji. Wcześniej, od 1916 r. służył w Legionach Polskich. W momencie wybuchu II wojny światowej jako oficer rezerwy został zmobilizowany i przydzielony do 60 Dywizji Piechoty „Kobryń”, która później weszła w skład Samodzielnej Grupy Operacyjnej gen. Kleeberga „Polesie”. Po bitwie pod Kockiem wzięty do niewoli i osadzony w obozie jenieckim pod Kielcami, skąd w październiku 1939 r. zorganizował ucieczkę. Natychmiast podjął działalność w ramach organizacji Służba Zwycięstwu Polski. Od listopada 1940 r. do listopada 1943 r. był komendantem świętokrzyskiego Podobwodu Bodzentyn AK, pod ps. Inspektor Jacek. Zginął w walce z żandarmerią niemiecką w Nowej Słupi 28 listopada 1943 r. Matka Maria, również włączyła się w pracę konspiracyjną. Była łączniczką między oddziałami terenowymi AK a władzami podziemnymi Kielc oraz przekazywała meldunki do Biuletynu Informacyjnego AK. Po wojnie w 1947 r. bez nakazu aresztowania była przetrzymywana w piwnicy Urzędu Bezpieczeństwa przez 2 miesiące. Danuta Turowiecka współpracowała z rodzicami (m.in. robiła korekty maszynopisów i zanosiła je do skrzynek kontaktowych) oraz należała do Oddziału Ochrony Radiostacji Zgrupowania w Mąkocicach koło Kielc.
Po wojnie nadal działała w harcerstwie. W latach 1956-1957 (w okresie odwilży) była drużynową I drużyny żeńskiej w Gdańsku przy I Liceum Ogólnokształcącym. Po 1981 r. włączyła się do organizowanego Oddziału Morskiego Stowarzyszenia Szarych Szeregów, gdzie była członkiem Zarządu, a później sekretarzem Oddziału.
Od września 1943 r. D. Turowiecka uczęszczała na komplety tajnego nauczania w Kielcach. Po zakończeniu wojny naukę kontynuowana w liceum im. bł. Kingi w Kielcach. Maturę zdała w 1950 r. W 1958 r. ukończyła Wydział Budowy Okrętów na Politechnice Gdańskiej. W latach 60. i 70. pracowała kolejno w Stoczni Gdańskiej i Gdańskiej Stoczni Remontowej oraz w Instytucie Morskim w Gdańsku.
Od stycznia 1982 r. działała w NSZZ „Solidarność”. W jej mieszkaniu systematycznie odbywały się spotkania Komisji Porozumiewawczej NSZZ „S”. 15 października 1985 r. funkcjonariusze SB przeprowadzili w jej mieszkaniu rewizję.
20 sierpnia 1999 r. Danuta Turowiecka została odznaczona Brązowym Krzyżem Zasługi. Zmarła 24 stycznia 2003 r. Została pochowana na Cmentarzu Garnizonowym w Gdańsku, kwatera 14, rząd 5, grób 15. W czerwcu 2024 r. Oddziałowe Biuro Upamiętniania Walk i Męczeństwa IPN w Gdańsku ufundowało nowy nagrobek bohaterki. 27 września, w 85. rocznicę powołania Szarych Szeregów, odbędzie się uroczystość przekazania grobu pod opiekę gdańskiej młodzieży.