Maria Sobocińska, c. Romana i Stanisławy z d. Ziemkiewicz urodziła się 29 kwietnia 1920 r. w Wymyślinie. Od 1931 r. kontynuowała naukę w Gimnazjum im. Romualda Traugutta w Lipnie, a następnie w Gimnazjum i Liceum M. Taniewskiej w Warszawie. Tam w 1939 r. zdała maturę. W szkole średniej należała do ZHP i PWK. W pierwszych dniach II wojny światowej pełniła dyżur na skępskiej stacji kolejowej, gdzie udzielała pomocy sanitarnej i informacyjnej. Później, wraz z rodzicami, organizowała pomoc dla rannych polskich żołnierzy. W krótkim czasie stała się członkinią konspiracji. Początkowo była łączniczką i kurierką swojej matki, Stanisławy. Dzięki pracy w niemieckim urzędzie katastralnym miała dostęp do druków i pieczątek, co wykorzystywała na rzecz organizacji. W biurze prowadziła także nasłuch radiowy. W 1941 r. podczas jednego z wielu wyjazdów poznała Halinę Krzeszowską (ówczesną referentkę WSK Garnizonu AK Toruń) „Ryśka” objęła wówczas funkcję oficera do zadań specjalnych i kurierki Okręgu Pomorskiego ZWZ-AK. W 1943 r. awansowano ją na stanowisko referentki WSK w sztabie Obwodu AK Lipno, a następnie Inspektoratu. Po tzw. wyzwoleniu kontynuowała działalność niepodległościową. Została aresztowana 1 lipca 1945 r. w „kotle” zorganizowanym w kwaterze przy ul. Warszawskiej 8. Mimo że po kilku dniach została zwolniona, ponownie aresztowano ją 16 listopada. Wyrokiem WSR w Poznaniu na sesji wyjazdowej w Inowrocławiu z dn. 13 lutego 1946 r. została skazana na karę sześciu lat pozbawienia wolności. Karę odsiadywała w Inowrocławiu oraz Fordonie. Po wyjściu na wolność, szykanowana i inwigilowana, wyjechała do Warszawy, gdzie znalazła pracę jako księgowa w firmie kosmetycznej. Przed przejściem na emeryturę w 1980 r. była kierownikiem Działu Współpracy Nauki z Przemysłem w Instytucie Elektroniki Politechniki Warszawskiej. Trzy lata później przeniosła się razem z córką do Szwecji. Bardzo aktywnie działała na rzecz tamtejszej Polonii oraz b. żołnierzy AK. Zmarła 1 sierpnia 2012 r. w Sztokholmie. Została pochowana na cmentarzu parafialnym w Skępem.
Była wielokrotnie odznaczona m.in.: Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtutti Militari, Krzyżem Walecznych, Srebrnym Krzyżem Zasługi z Mieczami, Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Więźnia Politycznego.
Sławomira Warsicka (z d. Sobocińska) „Janina” „Sława” „Wanda” urodziła się 22 czerwca 1922 r. w Wymyślinie w rodzinie Romana i Stanisławy z dn. Ziemkiewicz. Od 1940 r. była zaangażowana w działalność konspiracyjną m.in. poprzez udzielanie schronienia. Podobnie jak siostra Maria, była łączniczką swojej matki Stanisławy. Przekazywała informacje wywiadowcze, kolportowała wydawnictwa, przygotowywała paczki do więzieni i obozów, a także prowadziła tajne nauczanie. Członkini Wojskowej Służby Kobiet, w ramach której pełniła funkcję łączniki do zadań specjalnych. W październiku 1944 r. została wywieziona do obozu w Tłuchowie – Lager II Tulchenhof i skierowana do kopania okopów. Została skazana na rozstrzelanie, lecz zdołała opuścić obóz. Zmarła 31 maja 1987 r. w Skępem. Odznaczona Krzyżem Armii Krajowej oraz trzykrotnie Medalem Wojska.
Stanisława Sobocińska (z d. Ziemkiewicz) „Radczyni” urodziła się 24 kwietnia 1887 r. w Boguszynie w rodzinie Wojciecha z Feliksy z d. Kuligowskiej. Zaangażowana społecznie w prace m.in. Akcji Katolickiej, Koła Młodych Polek oraz rady gminy Skępe. Latem 1939 r. współdziałała w organizowaniu kursów obrony przeciwlotniczej. Od pierwszych dni okupacji ukrywała i organizowała pomoc dla uciekinierów. Przekazywała informacje wywiadowcze i prasę konspiracyjną, uczestniczyła w przerzucaniu „spalonych” do Generalnego gubernatorstwa. W 1943 r. zaprzysiężona do WSK (wcześniej działała przypuszczalnie w ramach POZ – „Znak”). W ramach WSK organizowała wysyłkę paczek do więzieni i obozów, otaczała opieką rodziny aresztowanych, zorganizowała sieć manipulowania kartkami żywnościowymi. Zmarła 13 lutego 1975 r. w Skępem. Odznaczona Krzyżem Walecznych, Złotym Krzyżem Zasługi z Mieczami oraz Krzyżem Armii Krajowej.
Roman Sobociński „Dyrektor” „Romcio” urodził się w 1886 r. w Skępem w rodzinie Jana i Eleonory z d. Bayer. Od pierwszych dni okupacji niemieckiej włączył się w działalność konspiracji. Współpracował m.in. z Michałem Korykorą, zatrudnionym w skępskim urzędzie gminy. Dzięki manipulacjom w aktach chronił mieszkańców przed wywozką na przymusowe roboty, ostrzegał o aresztowaniach i planowanych akcjach gestapo. Wspólnie z żoną uczestniczył w nielegalnym zdobywaniu żywności, organizował akcje sabotażowe, kolportował informacje uzyskane drogą nasłuchu radiowego. W 1943 r. aresztowany i osadzony w grudziądzkim gestapo. Uwolniony dzięki staraniom rodziny. W 1944 r. skierowany do kopania okopów w okolicach Lubicza. Zmarł 9 marca 1951 r. w Skępem. Odznaczony Krzyżem Walecznych.
Grób rodziny Sobocińskich znajduje się na Cmentarzu Parafialnym w Skępem (dokładna lokalizacja: sektor K, rząd 3, grób 6).
Decyzją Prezesa IPN wspomniany grób został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski pod nr 2781/1-4.