English versionWacław Murawski urodził się 18 sierpnia 1922 r. w Warszawie. Jesienią 1939 r. wstąpił do Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki”. Działał pod pseudonimem „Sobol”. W 1940 r. ukończył szkołę podchorążych w Warszawie. W partyzantce działał jako likwidator konfidentów gestapo oraz niemieckich żołnierzy. Brał udział w akcjach dywersyjnych i sabotażowych, m.in. wraz ze swoim oddziałem napadał na niemieckie pociągi, zdobywał broń, niszczył niemieckie magazyny. Po ukończeniu podchorążówki otrzymał stopień kaprala i pełnił funkcję drużynowego. 8 września 1943 r. został aresztowany w mieszkaniu w Warszawie przez niemiecką policję pod zarzutem przynależności do tajnej organizacji. Osadzony w więzieniu na Pawiaku, przebywał w nim do 5 października 1943 r. Poddawany był wielokrotnym przesłuchaniom, w trakcie których był maltretowany, miał połamane obydwie ręce. Z Pawiaka został transportowany do obozu w Oświęcimiu, gdzie przebywał do listopada 1943 r. Z Oświęcimia trafił do obozu w Buchenwald. Od stycznia 1944 r. pracował w fabryce samolotów i motorów Junkersa. Prowadził akcje sabotażowe poprzez psucie maszyn produkcyjnych i materiałów do części lotniczych. Wolność odzyskał 14 marca 1945 r., kiedy do obozu weszły wojska amerykańskie. Po zakończeniu działań wojennych mieszkał m.in. w Gdyni i Gdańsku, pracował w Polskich Liniach Oceanicznych jako mechanik. Zmarł 21 września 1971 r.
Mogiła bohatera znajduje się na Cmentarzu Centralnym Srebrzysko w Gdańsku (rejon IX, kwatera TAR V WOJ., rząd 4, nr grobu 22/23). Decyzją Prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.