English versionUrszula Hłasko urodziła się 16 czerwca 1924 r. w Poznaniu jako córka Tadeusza Kunickiego i Marii z d. Büttner. W styczniu 1943 r. została zaprzysiężona do Armii Krajowej, przyjmując pseudonim „Skaza”. Działała w oddziale dywersji bojowej obwodu Tomaszów Lubelski pod dowództwem por. Zenona Jachymka „Wiktora”. Początkowo ukończyła kurs sanitarny i pełniła rolę sanitariuszki opiekując się rannymi i chorymi żołnierzami Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich w punktach sanitarnych zlokalizowanych w Pawłówce i Józefowie. Kolportowała prasę, przenosiła broń i amunicję, roznosiła rozkazy i meldunki. Była łącznikiem między obwodem, a oddziałem. Brała udział w akcjach dywersyjno-bojowych przeciwko Niemcom i bandom UPA nękającym miejscową ludność. W ruchu oporu pozostała do lipca 1944 r. Po wojnie zamieszkała w Gdańsku, ukończyła Studium Nauczycielskie na kierunku filologia polska. Pracowała w Szkole Życia przy Szkole Podstawowej Specjalnej w Gdańsku. Została odznaczona Krzyżem Partyzanckim.
Mogiła bohaterki znajduje się na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon VII, kwatera TAR I, nr grobu 1a). Decyzją prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.