• Youtube
  • Facebook
  • X
  • Szukaj

Uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu kpt. Juliana Zaniewskiego pseud. „Julek” – Gdańsk, 12 września 2024

Na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku miała miejsce uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu kpt. Juliana Zaniewskiego pseud. „Julek”.

12.09.2024

Julian Zaniewski, pseud. „Julek”, urodziny 23.01.1910 r. w m. Zaniewicze jako syn Józefa i Brygidy. Szeregowiec, w lipcu 1939 r. został zmobilizowany do Wojska Polskiego. Od 1 września do 16 września 1939 r. brał udział w wojnie obronnej w składzie 81 pułku piechoty 4 kompanii pod dowództwem por. Nowińskiego. Następnie przebywał w Zaciszu i pracował w prywatnym podmiejskim ogrodzie badylarskim. Od stycznia 1943 r. do lipca 1944 r. działał w ruchu oporu, w grupie dywersyjnej „Sęk”, podporządkowanej Oddziałowi „Motor” Kedywu Komendzie Głównej AK. Brał udział m.in. w akcji „Taśma” oraz akcji „Fischer”. Grupie „Sęp” udostępnił swoje mieszkanie jako bazę wypadową do akcji dywersyjnych i na magazyn broni. Od marca 1944 r. grupa „Sęk” przyłączyła się do 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty AK. Był w szeregach Kompanii Warszawskiej – saperskiej, pod dowództwem por. Zdzisława Załocińskiego „Piotr”. Przeszedł szlak bojowy od Wołynia przez Polesie do Lubelszczyzny. Walczył przeciwko Niemcom w m. Korytnica, Turopin, Sztuń, Pustynka, Jagodna, Terebejki, Lubartów, lasach Szackich i Parczewskich. 12 czerwca 1944 r. został ranny pod Pustynką. 26 lipca 1944 r. dywizja została rozbrojona przez Sowietów. W sierpniu 1944 r. został zatrzymany jako żołnierz AK i wywieziony do w głąb ZSRR, do łagrów. Najpierw przebywał w obozie w Borowiczach do 1945 r., następnie w Swierdłowsku do 1947 r. Do kraju wrócił w listopadzie 1947 r. Punktem repatriacyjnym była Biała Podlaska. Stamtąd udał się do Zacisza, do rodzinnego domu. Z racji tego, że dom został zburzony zdecydował się na wyjazd do brata, do Gdańska

Po wojnie ukończył Państwową Szkołę Techników Budowlanych i uzyskał tytuł technika budowlanego. Od 1949 r. do 1977 r. pracował w Gdańskim Przedsiębiorstwie Budownictwa Mieszkaniowego w Gdańsku.  Zmarł 13.05.1993 r.

Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym nr 1 „Srebrzysko” w Gdańsku, rejon V, kwatera TAR VII, rząd 1, grób 113. Decyzją Prezesa IPN nagrobek został wpisany do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.

Odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.

do góry