Był absolwentem Szkoły Podchorążych Kawalerii w Bydgoszczy i Szkoły Podchorążych Artylerii w Toruniu. Z uwagi na swoje zainteresowanie lotnictwem, w 1938 r. został skierowany na kurs oficerów obserwatorów w Dęblinie. W momencie wybuchu wojny był jednym z lotników-obserwatorów w 55. Samodzielnej Eskadrze Bombowej. Uczestniczył w walkach eskadry z Niemcami we wrześniu 1939 r. Po przedostaniu się na terytorium Wielkiej Brytanii służył w 301 i 300 Dywizjonie Bombowym. W uroczystości wzięła udział rodzina bohatera siostrzenica Iwona Pilecka-Czekaj oraz siostrzeniec Janusz Pilecki.
Stanisław Przelaskowski urodził się 7 VII 1912 r. w majątku Pomorszczyzna, w pow. Mołodeczno na Wileńszczyźnie jako syn Konstantego i Jadwigi z d. Skrodzkiej. W 1932 r. ukończył Gimnazjum Humanistyczne im. A. Mickiewicza w Wilnie i zdał maturę. Od 15 VIII 1932 r. do 30 VI 1933 r. odbywał naukę w Szkole Podchorążych Rezerwy Kawalerii w Grudziądzu zdobywając stopień plutonowego z cenzusem. W 1933 r. rozpoczął naukę w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. W marcu 1935 r. otrzymał awans na stopień ogniomistrza podchorążego. W październiku 1935 r. został dowódcą plutonu w 11. Dywizjonie Artylerii Konnej i pracował jako instruktor. W 1938 r. skierowano go na kurs aplikacyjny oficerów obserwatorów w Dęblinie. W marcu 1939 r. został awansowany na stopień porucznika. W czerwcu 1939 r. został przyjęty do 5. pułku lotniczego, gdzie służył pełniąc funkcję obserwatora. 1 IX 1939 r. wcielono go do 55. Samodzielnej eskadry bombowej w Maryninie. 3 IX 1939 r. uczestniczył w locie bojowym - akcji bombardowania oddziałów pancernych Wehrmachtu w okolicach Radomsko-Częstochowa. 8 IX 1939 r. przeprowadził akcję rozpoznawczą wojsk niemieckich w okolicach przepraw przez Narew w kierunku stolicy, był jednym z pilotów, którzy dokonali nalotu na kolumnę pancerną w rejonie Ostrowi Mazowieckiej, a dzień później w okolicach Sokołowa Podlaskiego. Następnie udało mu się przedostać przez Morze Śródziemne, Sycylię do Francji i Wielkiej Brytanii. Wstąpił do Polskich Sił Powietrznych, gdzie otrzymał nr służbowy RAF P-1152. Od września 1941 r. do lipca 1942 r. szkolił się w 10 Air Observer School. Od lipca 1942 r. do kwietnia 1943 r. służył w 301 Dywizjonie Bombowym „Ziemi Pomorskiej im. Obrońców Warszawy”, a od października 1944 r. do lipca 1945 r. w dywizjonie 300 Dywizjonie Bombowym „Ziemi Mazowieckiej”. W Wielkiej Brytanii używał nazwiska Carlton. Po zakończeniu działań wojennych nie wrócił do kraju i pozostał na terenie Anglii, służył w Royal Air Force. Zmarł 18 XI 1990 r. Jego szczątki zostały sprowadzone do Polski w 1991 r. Odznaczony Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (nr 8304), trzykrotnie Krzyżem Walecznych oraz trzykrotnie Medalem Lotniczym.
Mogiła bohatera znajduje się na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon XI, kwatera III, rząd 3, nr grobu 7). Decyzją prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.