English versionUrodził się 12 maja 1923 r. w Wierzchosławicach. Jego rodzicami byli Franciszek i Wanda z d. Stylo. Do 1939 r. uczęszczał do Gimnazjum im. Jana Kasprowicza w Inowrocławiu. W trakcie okupacji niemieckiej wyjechał do Warszawy, gdzie w 1943 r. wstąpił do Armii Krajowej, pułk „Baszta”, batalion „Bałtyk”, kompania B-3. W powstaniu warszawskim walczył na Mokotowie w kompanii podporucznika Mariana Wichrzyckiego „Szwarca”. Uczestniczył w wyprawach po alianckie zrzuty broni na Czerniaków i do parku Dreszera. Podczas szturmu na niemieckie czołgi został ranny w nogę i obydwie ręce. 27 września 1944 r. dostał się do niewoli i został osadzony w obozach niemieckich m.in. Sandbostel.
Wolność odzyskał w maju 1945 r. po oswobodzeniu obozu przez wojska alianckie. Pozostał w Hamburgu, gdzie do 1948 r. uczył się w technikum elektrycznym. W 1948 r. wrócił do Polski. W 1952 r. na Politechnice Gdańskiej zdobył tytuł inżyniera łączności. Pracował w Centralnym Biurze Konstrukcyjnym Okrętów Stoczni Gdańskiej jako projektant instalacji radiowych, a następnie główny specjalista do spraw eksploatacji maszyn cyfrowych. Odznaczony Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Medalem za Warszawę 1939‒1945, Srebrnym Krzyżem Zasługi, Złotym Krzyżem Zasługi, Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski oraz Warszawskim Krzyżem Powstańczym.
Zmarł 22 grudnia 2018 r. Został pochowany na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon VI, kolumbarium I, rząd C, nr grobu 3).
Opracowanie: Natalia Zych-Janukowicz (OBUWiM Gdańsk)