Nawigacja

Upamiętniamy weteranów

Uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu Janiny Bellwon wpisanego do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski – Gdańsk, 15 maja 2024 r.

15 maja 2024 r. na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku miała miejsce uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu Janiny Bellwon „Bogny”.

Janina Bellwon we wrześniu 1941 r. włączyła się w działania konspiracyjnej organizacji Konfederacja Narodu, która w 1943 r. połączyła swe siły z Armią Krajową. W czasie Powstania Warszawskiego „Bogna” walczyła w Batalionie „Miotła” i w Zgrupowaniu „Radosław”. Po kapitulacji stolicy dostała się do niewoli niemieckiej, początkowo przebywała w Pruszkowie, następnie przeniesiono ją do KL Ravensbrück i KL Sachsenhausen. Po wojnie zamieszkała w Gdańsku, pracowała jako bibliotekarka i udzielała się społecznie. W uroczystości wziął udział syn bohaterki Jerzy Bellwon.

Janina Bellwon urodziła się 5 lutego 1919 r. w Warszawie jako córka Władysława Grabika i Wacławy z d. Fedorowicz. W 1936 r. zdała egzamin maturalny kończąc tym samym naukę w Żeńskim Gimnazjum Humanistycznym Janiny Tymińskiej w Warszawie. W tym samym roku podjęła studia z zakresu filologii klasycznej na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. W czasie okupacji niemieckiej kontynuowała naukę na tajnych kompletach. We wrześniu 1941 r. została członkiem konspiracyjnej organizacji Konfederacja Narodu, w której kierowała pocztą. Działała pod pseudonimem „Bogna”. W czasie Powstania Warszawskiego razem z inną łączniczką została skierowana do Batalionu „Miotła” pod dowództwem kpt. Franciszka Mazurkiewicza „Niebora”. Brała udział w walkach na Woli. 8 sierpnia 1944 r. kpt. „Niebora” oddelegował ją do dyspozycji komendanta Zgrupowania „Radosław” na Starym Mieście. Po kapitulacji stolicy wraz z innymi mieszkańcami domu profesorskiego przy ul. Brzozowej została transportowana do obozu przejściowego w Pruszkowie. Z Pruszkowa przeniesiono ją do obozu w Ravensbrück, następnie do Kommando Sachsenhausen jako robotnicę przymusową w fabryce kabli. Uwolniona przez wojska amerykańskiego 3 maja 1945 r. Na początku 1946 r. wróciła do Polski, wyszła za mąż za Romana Bellwona i zamieszkała
w Gdańsku. W grudniu tego samego roku uzyskała tytułu magistra na Uniwersytecie Warszawskim. Początkowo pracowała jako bibliotekarka w Zarządzie Portu Gdańsk. W lutym 1962 r. została zatrudniona w Bibliotece Gdańskiej PAN na stanowisku starszego bibliotekarza. Odznaczona Medalem Zwycięstwa i Wolności oraz tytułem Zasłużony Ziemi Gdańskiej. Była członkiem Związku Nauczycielstwa Polskiego.

Mogiła bohaterki znajduje się na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon III, kwatera TAR III, rząd 1, nr grobu 13). Decyzją prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.

 

 

 

do góry