Nawigacja

Upamiętniamy weteranów

Uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu Benedykta Sarneckiego wpisanego do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski – Gdańsk, 9 maja 2024 r.

9 maja 2024 r. na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku miała miejsce uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu Benedykta Sarneckiego „Roja”. Benedykt Sarnecki do Armii Krajowej wstąpił w kwietniu 1944 r. Był żołnierzem III Wileńskiej Brygady AK pod dowództwem Gracjana „Fróga” Szczerbca. Brał udział w szeregu akcji zbrojnych brygady oraz walczył w Operacji „Ostra Brama”. Po jej zakończeniu dostał się do niewoli sowieckiej.

  • Uroczystość oznakowania tabliczką weterana grobu Benedykta Sarneckiego wpisanego do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski – Gdańsk, 9 maja 2024 r.

Benedykt Sarnecki urodził się 27 stycznia 1927 r. w Wilnie. Był synem Franciszka i Reginy z d. Szrubis. W czasie okupacji niemieckiej mieszkał w Wilnie i pracował w zakładzie fryzjerskim. 3 kwietnia 1944 r. wstąpił w szeregi Armii Krajowej, do III Wileńskiej Brygady pod dowództwem Gracjana Fróga „Szczerbca”. W ruchu oporu działał pod pseudonimem „Rój”. Służył w 1. kompanii szturmowej ppor. Romualda Rajsa „Burego” jako pomocnik kierowcy. Brał udział w szeregu akcji zbrojnych III Wileńskiej Brygady AK, w tym 25 kwietnia 1944 r. w Jaszunach, 13/14 maja 1944 r. w Murowanej Oszmiance, gdzie został rozbity sprzymierzony z Niemcami Litewski Korpus Lokalny i w czerwcu 1944 r. w zasadzkach szosowych na transporty niemieckie. W końcu czerwca 1944 r. brygada weszła w skład Zgrupowania nr 1 Okręgu Wilno AK. Na początku lipca 1944 r. rozpoczęła marsz w kierunku Wilna, gdzie w nocy z 6 na 7 lipca przystąpiła do realizacji Operacji „Ostra Brama”. W walkach o zdobycie Wilna brał udział także Benedykt Sarnecki. Po zakończeniu Operacji „Ostra Brama” wraz z innymi żołnierzami AK dostał się do sowieckiej niewoli i został osadzony w obozie jenieckim w ruinach zamku w Miednikach. Udało mu się uciec z niewoli i jeszcze w lipcu 1944 r. wrócił do Wilna. Według kolegów z oddziału Sarnecki był żołnierzem odważnym i zdyscyplinowanym, za co był przez dowódcę wyróżniony pochwałą
w rozkazie dziennym.  W 1945 r. przybył do Łodzi jako repatriant, a w 1946 r. zamieszkał w Gdańsku. Pracował jako pomocnik ślusarza i kierowca samochodowy w różnych instytucjach. W 1964 r. przeszedł na rentę inwalidzką, choroba związana była z obrażeniami, których doznał walcząc w oddziałach partyzanckich. Zmarł 25 grudnia 1993 r. Odznaczony Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945 r., Krzyżem Partyzanckim oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. 

Mogiła bohatera znajduje się na Cmentarzu Centralnym „Srebrzysko” w Gdańsku (rejon V, kwatera KW III, rząd 5, nr grobu 8). Decyzją prezesa IPN wpisano ją do ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski.

 

 

 

do góry