Instytut Pamięci Narodowej w Gdańsku

Antoni Muchowski w marcu 1964 r. wraz z innymi ochotnikami z Pomorza usiłował przedostać się do Królestwa Polskiego , aby wziąć udział w powstaniu. Oddział  z którym wyruszył, nazywany Czwartą Kompanią Lubawską, w nocy z 30 na 31 marca 1864 r. został jednak rozbity przez Rosjan tuż po przekroczeniu granicy pomiędzy zaborem pruskim i rosyjskim. Antoni Muchowski wpadł w ręce Moskali i choć miał  wówczas zaledwie 22 lata, carski sąd skazał go na śmierć. Wyrok w akcie łaski, zamieniono na chłostę oraz dożywotnie zesłanie na Syberię. Skatowanego nahajkami młodzieńca wysłano na katorgę w południowo-wschodniej Syberii. Po pięciu latach karę złagodzono i w 1869 r. powrócił do Ojczyzny. Pomimo represji jakich doświadczył, nie zrezygnował z działalności patriotycznej w tajnych stowarzyszeniach. W 1871 r. wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie, a w 1875 przyjął świecenia kapłańskie. Pełnił posługę kapłańską jako wikary w Nowej Wsi Królewskiej i Ostródzie, a w 1892 r. został ustanowiony proboszczem na Oksywiu. Szykanowany przez  władze pruskie, niestrudzenie krzewił wiarę katolicką, miłość do Ojczyzny i pamięć o powstaniu styczniowym. Nie doczekał wolnej Polski, bo zmarł 1909 r. Grób ks. Antoniego Muchowskiego znajduje się na cmentarzu przykościelnym. Uroczystości przy grobie ks. Antoniego Muchowskiego przygotowała Marynarka Wojenna.