English versionStanisław Chudyba – ur. 11.05.1895 r. w m. Łęki k. Brzeska, zm. 5.11.1971 r., od 9.09.1914 r. służył w 2 Pułku Piechoty Legionów Polskich. W 1915 r. został przydzielony do VI Baonu I Brygady Legionów Polskich i w tymże baonie służy aż do rozwiązania, w stopniu kaprala. Wziął udział we wszystkich walkach VI baonu. Po rozwiązaniu Legionów został wcielony do armii austriackiej i walczył na froncie włoskim.
W listopadzie 1918 r. wstąpił do V p.p. Wojska Polskiego, a następnie do I p.p. Wojska Polskiego, gdzie służył do 1927 r. Od 1927 r. pełnił obowiązki kierownika referatu personalnego Dowództwa Okręgu Korpusu w stopniu kapitan.
Do Polski wrócił latem 1945 r. z niemieckiego Oflagu II C. Od razu przystąpił do działalności konspiracyjnej. Od października 1945 r. należał do struktur wywiadowczych Obszaru Południowego WiN i działał pod pseudonimem „Łęcki”. Pełnił funkcję referenta propagandy Akcji „Ż”. Opracowywał instrukcje, artykuły i biuletyny o charakterze antykomunistycznym skierowane do żołnierzy „ludowego” Wojska Polskiego („żołnierzy Żymierskiego”). A także prowadził działalność informacyjno-uświadamiającą mającą na celu uodpornić społeczeństwo polskie na komunistyczną propagandę i przeciwdziałać przedwyborczemu terrorowi władz. Utrzymywał łączność konspiracyjną z majorem Mieczysławem Rakoczym ps. „Mak”.
Za powyższe 18 października 1946 r. został zatrzymany podczas akcji Wydziału III WUBP w Krakowie. Został poddany intensywnemu, ciężkiemu i brutalnemu śledztwu przez funkcjonariuszu UB. Wyrokiem WSR w Krakowie z 19 września 1947 r. uniewinniony ze względu na bardzo zły stan zdrowia spowodowany torturami. 20 września 1947 r. został zwolniony z Więzienia Montelupich w Krakowie.